Sunday, March 25, 2012

शिवजयंती आणि माझी कविता...

Some nutheads fight over the day and year on which he was born. Some good-for-nothing give-me-some-work-I-am-jobless stupids get drunk and raise a ruckus over some insignificant statement made by some foreigner. Some politician-turned-businessmen use his name to misguide youth and use them to attain power.

We are in an age where slogans of "जय भवानी जय शिवाजी" are met with skepticism and anybody shouting them is branded as a fundamentalist or a marathi/maratha chauvinist. It hurts to see such a great and secular personality being colored religiously and regionalistically. It hurts to see a particular caste claiming "ownership" of his legacy. It hurts to see elaborate divisive strategies being cooked up under his name and the youth falling for those.

Let's not move away from what he stood for, what he fought for and what he cared for. I dedicate this poem to the eternal source of inspiration and enthusiasm, the one and only, न भूतो न भविष्यती, छत्रपती शिवाजी महाराज!


संकट हरण्या
दूर करण्या
आदिलशाहीच्या अंधाराला
शिवनेरीवर सूर्य उगवला
[घेतली] बालसवंगडी जमवुनी सारे शपथ स्वराज्याची
एकमुखाने गाऊ चला रे कीर्ती शिवबाची

संगे मावळ्या
वयी कोवळ्या
प्रचंडगडावर केली स्वारी
विजयाची दुमदुमली तुतारी
साक्ष देई या इतिहासाची ती बुधला माची
एकमुखाने गाऊ चला रे कीर्ती शिवबाची

होऊनि मदमस्त
करि उध्वस्त
घरे मंदिरे अन् अभिमान
चालून आला अफझलखान
बलदंड खानावर भारी पडली युक्ती राजांची
एकमुखाने गाऊ चला रे कीर्ती शिवबाची

स्वराज्य श्रींचे
स्वरक्ताचे
वाचवण्या हा किल्ले पुरंदर
लढले-पडले वीर धुरंधर
हत्ती नि तोफांशी लढली भाला नि बरची
एकमुखाने गाऊ चला रे कीर्ती शिवबाची

देवू न कोणा
हा कोण्डाना
जिद्दीने या पेटून उठला
टक्कर देण्या उदेभानला
पराक्रमाची शर्थ करुनी लढला तानाजी
एकमुखाने गाऊ चला रे कीर्ती शिवबाची

आई जिजाऊ
अन् तुळजाऊ
वात्सल्याचा स्रोत महान
शिवरायांचे स्फूर्तीस्थान
सहिष्णुता, स्वाभिमान समता शिकवण ही उंची
शिवबासंगे गाऊ चला रे कीर्ती जिजाऊंची
Can't see the above text because of font issues? Here is a picture... (Click to enlarge)
shivaji maharaj poem

2 comments :

Post a Comment